BAMBINO SOUND SYSTEM WARSAW II

Dodano 28 października 2011, w Bez kategorii, przez autor



PO POLSKU:
Bambino Sound System narodził się podczas tegorocznej edycji krakowskiego festiwalu UNSOUND. Przedsięwzięcie bazuje na starych pocztówkach dźwiękowych z lat 60., 70. i z początku 80., które odtwarzane są na dwóch przenośnych gramofonach znanych pod nazwą BAMBINO. Gustujemy w modelu Bambino 4, o ile działa. W przeciwnym przypadku bierzemy co się da. Zapewniamy zero umiejętności dj’skich orazkiepską jakość dźwięku, ale za to świetną atmosferę prywatki w mieszkaniu z meblościanką.

Niedziela, 30 października, start 20:00, Chłodna 25, wstęp:10PLN

Wydarzenie jest częścią konferencji Kultura 2.0: Świadomi Mediów (27-29października) organizowanej przez Narodowy Instytut Audiowizualny. W ramach konferencji odbywa się także wystawa pocztówek dźwiękowych. Zarejestruj się na stronie:
http://kultura20.pl/Commun
ity/45,Strona,REJESTRACJA.html

PO ANGIELSKO:
Bambino Sound System was launched at Unsound 2011 in Krakow. The project features damaged Polish sound postcards from the 60s, 70s and early 80s played on two portable record players known as THE BAMBINO. Weprefer to use Bambino 4′s, but if they break down we take what we can get. Expect zero mixing skills and low sound quality but plenty of spirit, replicating the atmosphere of an old school party in a communist-era apartment.
Entry:10 zloty.

This performance coincides with the exhibit of Polish sound postcards curated by Mat Schulz and Rui Silva at:

Narodowy Instytut Audiowizualny
Ul. Wałbrzyska 3/5
(Służew metro station)

Open from Thursday 27th October – Sunday 30th October

This event and the exhibit is presented with the Narodowy Instytut Audiowuzalny as part of the Culture 2.0 meeting.


 

ogłoszono Program Obserwatorium kultury

Dodano 27 października 2011, w Bez kategorii, przez autor


Ogłoszony
zosta
ł program „Obserwatorium kultury” wspierający
badania naukowe w nast
ępujących
obszarach:



1)
projekty badawcze dotycz
ące kapitału
spo
łecznego, w tym:


a) diagnozujące bariery dla
rozwoju postaw sprzyjaj
ących kooperacji, komunikacji i
kreatywno
ści wśród uczestników procesu kształcenia
w ramach edukacji formalnej,


b) diagnozujące potrzeby i
oczekiwania podmiotów dzia
łających
w obszarze kultury, w tym: jednostek samorz
ądu
terytorialnego, instytucji kultury, przedsi
ębiorców, organizacji
pozarz
ądowych, szkół, uczelni, artystów,
animatorów kultury, mened
żerów kultury, w zakresie współpracy
tych podmiotów na rzecz realizacji zada
ń publicznych
w obszarze kultury,


c) weryfikujące istnienie zależności
mi
ędzy korzystaniem ze zdigitalizowanych zasobów kultury lub
materia
łów edukacyjnych a rozwojem kapitału
spo
łecznego;



2)
projekty badawcze po
święcone
uczestnictwu w kulturze oraz praktykom kulturalnym;


3)
projekty badawcze dotycz
ące osób działających
w sferze kultury;


4)
projekty badawcze dotycz
ące nowych zjawisk w kulturze,


5)
publikacje, prezentacje i udost
ępnienia wyników badań
z zakresu obj
ętego priorytetem

wszystko TUTAJ


 



 

Przekierowanie. O zmianie w architekturze

Dodano 27 października 2011, w Bez kategorii, przez autor

JEDŹCIE DO ŁODZI. KONIECZNIE.


Architektura jest w kryzysie.

Skończyła się epoka systemów organizujących całokształt życia
człowieka i niosących w dziedzinie architektury gotowe recepty na
poprawę bytu, jak maszyny do mieszkania czy całościowo zaplanowane
miasta. Lawinowy przyrost ludności powoduje zwiększenie produkcji
architektonicznej na niespotykaną dotąd skalę. Budownictwo podlega coraz
szybszemu technologicznemu liftingowi. Tempo zmian pogłębia
dezorientację. Niezmienną cechą architektury wciąż pozostaje sztywność i
odporność na przekształcenia. To stawia pod znakiem zapytania przyszłą
użyteczność powstających budynków i osiedli ludzkich, zwłaszcza w
kontekście nowych problemów współczesnych społeczeństw, jak
przeludnienie, nadciągający globalny kryzys surowcowy, pogłębianie się
różnic społecznych czy zanieczyszczenie środowiska.

Czy współczesna architektura ma pomysł na siebie? Spontanicznie,
często oddolnie, pączkują nowe idee, które być może wskażą kierunki
zmian. Przekierowania dokonują się tu i teraz: testom poddawane są
pomysły na ekologiczne życie, eksperymentalne modele edukacji i pracy,
prototypowe systemy kalkulacji danych, takie jak dataizm, czy nowe formy
partycypacji społecznej w projektowaniu miast. Nie wiadomo dokąd te
zjawiska nas doprowadzą. Warto jednak przyjrzeć się im jako próbom
zaradzenia kryzysowi. Zamiast gotowych odpowiedzi, prezentujemy wiele
podpowiedzi.

Miejskie rolnictwo
Eko-estetyka

Dataizm

Nowa praca, nowa edukacja

Kultura współuczestniczenia

Kurator: Centrum Architektury

Wystawie “Przekierowanie” towarzyszy prezentacja Wertykalnego Ogrodu.

 

Spotkanie Warszawskich Obywateli Kultury

Dodano 26 października 2011, w Bez kategorii, przez autor


Spotkanie założycielskie Warszawskich Obywateli Kultury

29 października(sobota) 2011
godz. 14.00
Sala im. Kisielewskiego PKiN


Tworzysz? Organizujesz wydarzenia kulturalne? Prowadzisz działalność edukacyjną, bibliotekę, dom kultury, klubokawiarnię, teatr, galerię, muzeum? A może po prostu jesteś  odbiorcą kultury? Jeśli życie kulturalne Warszawy leży Ci na sercu – to jesteś Warszawskim Obywatelem Kultury.

Po to, by podnieść rangę kultury w codziennym życiu miasta, by nadać jejodpowiednią rolę w rozwoju Warszawy, po to, by wspólnie pracować nad lepszym dostępem do kultury dla mieszkańców – zawiązuje się ruch społeczny Warszawskich Obywateli Kultury,  jednoczący indywidualnych mieszkańców stolicy, działaczy stołecznych organizacji pozarządowych, przedstawicieli prywatnych, samorządowych i narodowych placówek kulturalnych i edukacyjnych.

Warszawscy Obywatele Kultury to ruch nawiązujący do idei ogólnopolskiegoruchu Obywateli Kultury, ale skupiony na problemach stolicy i inicjowany wspólnie przez różne stołeczne środowiska ludzi kultury.

Spotkanie założycielskie Warszawskich Obywateli Kultury, 29 października(sobota) 2011, godz. 14.00, Sala im. Kisielewskiego PKiN (wejście bezpośrednio z placu Defilad, narożnik przy Teatrze Studio).

Proponowany program spotkania:

1.. Przedstawienie  idei ruchu Warszawskich Obywateli Kultury.
2.. Przedstawienie Programu Rozwoju Kultury w Warszawie do roku 2020, pt. „Miasto Kultury i Obywateli” – dokumentu wypracowanego wspólnie przez władze miasta i stronę społeczną w toku długotrwałych konsultacji,który ma stać się podstawą dla nowej polityki kulturalnej w stolicy.
3.. Propozycja wypracowania Warszawskiego Paktu dla Kultury, który służyć będzie dwóm zasadniczym celom: społecznej kontroli nad wdrażaniemProgramu Rozwoju Kultury „Miasto Kultury i Obywateli” oraz dialogowi warszawskich środowisk kultury i władz samorządowych wszystkich szczebli.
4.. Wypracowanie kolejnych celów Paktu, a także programu i struktury organizacyjnej Warszawskiego Kongresu Kultury, planowanego na styczeń 2012 roku,  podczas którego odbędzie się podpisanie Paktu.
5.. Propozycja sformułowania apelu do władz samorządowych o nie zmniejszanie nakładów na kulturę i edukację.
6.. Wolne wnioski i dyskusja.


[podpisano - Grupa Inicjatywna Warszawskich Obywateli Kultury]

 

Robodrom. Koncert na cześć płyty-matki.

Dodano 26 października 2011, w Bez kategorii, przez autor

nie możemy zapomnieć szaleństwa pierwszych koncertów ROBODROMU
zapomnieć w ogóle nie zamierzamy



zapraszamy Was serdecznie na koncert,
który odbędzie się w sobotę, 29 października o godz. 21.00

pobawimy się z robodromem i pocieszymy, że skończyli prace nad materiałem na debiutancką płytę

to spotkanie to umilenie czasu oczekiwania na PREMIERĘ szalonego robodromowego wydawnictwa

chodźcie !!!

wejście: 10pln


ROBODROM
czyli
Grzegorz Drojewski i Tomasz Robaczewski


Warszawski duet powstał na fali tęsknoty za tym, co Eugene Scribe zwykłbył nazywać „sztuką dobrze skrojoną” – tęsknoty za harmonijnym współgraniem struktur, gdzie muzyka, słowo i ruch sceniczny budują spójną i, przede wszystkim, skuteczną wypowiedź.

Dobór instrumentów, choć na pozór chaotyczny, jest nieprzypadkowy. Każdy element aranżacji pełni jasno określoną rolę. Struny, wibracje, zera-jedynki, głos. Człowiek zjednoczony z maszyną. Amalgamat brzmień i kocioł nut.
(robodrom.pl)

plakat: Łukasz Rayski

 


Zapraszamy na kolejne z cyklu spotkanie z krótkimi metrażami
z najnowszego wydawnictwa DVD ze STUDIA MUNKA:
Polskie Debiuty 2011


25 października (wtorek)
godz. 20.00

spotkanie poprowadzi Michał Libera


„Klajmax”


Opowieść o miłości graniczącej z obsesją i o samotności. Weronika – młoda kobieta ukrywająca swoje kalectwo zakochuje się w wykładowcy, pisarzu. Pogrąża się w świecie onirycznym, w którym jej ułomność nie stanowi przeszkody. Granica między fikcją i rzeczywistością zaczyna się zacierać, a real szykuje Weronice gorzką niespodziankę. Współczesna Heloiza znajduje jednak drogę do swojego Abelarda.

Reż..: Grażyna Trela
Scen.: Grażyna Trela
Zdj.: Bartosz Piotrowski
Rok Prod.: 2011
Czas: 29’
Prod. Wyk.: DeLord
więcej info: tutaj

„Zagraj ze mną”


Młode małżeństwo – Hania i Paweł – przeżywa pierwszy poważny kryzys. Uciekając od problemów, Hania niepostrzeżenie wciąga się w grę komputerową, w której stwarza swoją wizję idealnego faceta – Lucjana.
Życie bohaterów wywraca się do góry nogami, gdy pewnego dnia Lucjan materializuje się i zamieszkuje z Hanią i Pawłem… Film o ucieczkach w najbardziej egoistyczne fantazje.

Reż..: Rafał Skalski
Scen.: Maria Wojtyszko, Rafał Skalski
Zdj.: Jakub Giza
Rok Prod.: 2010
Czas: 30’
Prod. Wyk.: TPS Film Studio
więcej info: tutaj

Wstęp wolny.


 

Małgorzata Sarbak. Partity Bacha. odcinek 2

Dodano 24 października 2011, w Bez kategorii, przez autor


z barokową radością zapraszamy na koncert

24 października (poniedziałek) 
o godz. 20.00

zagra 

Małgorzata Sarbak
(klawesyn)

wstęp 10pln

w programie:

Johann Sebastian Bach
Clavier Übung I

Partita 4 D-dur BWV 828
1. Ouverture
2. Allemande
3. Courante
4. Aria
5. Sarabande
6. Menuet
7. Gigue

Partita 5 G-dur BWV 829
1. Praeambulum
2. Allemande
3. Corrente
4. Sarabande
5. Tempo di Minuetto
6. Passepied
7. Gigue

plakat: Tymek Jezierski
 

Jubileuszowy Nawijak.

Dodano 23 października 2011, w Bez kategorii, przez autor



NAWIJAK – THE BEST OF


To już dziesiąty raz w historii (a dziewiąty na Chłodnej 25) spotykać będziemy się na jedynym w swoim rodzaju wieczorze anegdot. Jako, że liczba okrągła, postanowiliśmy zastosować formułę „The best of…”, najlepszą na takie okazje. Tym razem każdy z uczestników poprzednich odsłon może wybrać już opowiadane,ulubione, wyborowe anegdoty i przyjść opowiedzieć je ponownie. Dla uczczenia, dla zachowania, dla u
ciechy! Chodźcie, powiedzcie znajomym, zaproście rodziców, zabierzcie ich siłą! To będzie Nawijak jedyny w swoim rodzaju! To się musi udać! Zróbmy najlepszy Nawijak na świecie!!!

(Oczywiście nowe anegdoty przyjmujemy z taką samą miłością jak zawsze)

23 października (niedziela), o godzinie 20.00


DLA PRZYPOMNIENIA:

Anegdota i wódka od zawsze się siebie trzymają, dobrze sobie robią i nawet bez siebie żyć nie mogą. Nawiązując zatem do biesiadnego pochodzenia anegdoty, zapraszamy na Nawijak, wieczór opowiadania z wątkiem gastronomicznym w tle. Przyciągnie was swoją prostotą – każdy może opowiedzieć historię. Kto to zrobi, dostanie pięćdziesiątkę zimnej Wyborowej lub ciepłej Starogardzkiej. O tym, który trunek oddaje charakter danej historii decyduje publiczność.

Niezmiennie zapraszamy zarówno zainteresowanych czynnym, jak i biernym uczestnictwem. Przyjdź, opowiedz, posłuchaj i pomyśl sobie rzeczy takie jak: „A to ci!” albo „Nie do wiary”.

Za każdym razem opowiadamy do ostatniej historii. Rezerwujcie czas.

plakat: Michał Jońca

 

Longplay – premiera Teatru Improwizowanego KLANCYK!

Dodano 21 października 2011, w Bez kategorii, przez autor



Zapraszamy na nowe otwarcie improwizowanej historii Klancyka.

Premiera nowego spektaklu - 21 października (piątek) o godz. 20.00
druga szansa – 22 października, (sobota) o godz. 20.00


Spektaklem Longplay wchodzimy do świata długich form improwizowanych. Inspiracją jest jedno słowo. Po nim nasz monolog. Następnie seria scen nawiązujących do monologu, układających się w kolaż skojarzeń i nawiązań. Żadnych gier, żadnych wymyślnych założeń, tylko fabuła, wyimprowizowana na waszych oczach przez siedem osób umiejscowionych na scenie i wyposażonych w niepowtarzalne umiejętności kojarzenia rzeczy z rzeczami.Czasem całkiem dziwnych rzeczy.

Na całym świecie długie impro to spektakle w których improwizacja znajduje swoją tożsamość a teatr, gra, zabawa, opowiadanie historii, komedia i energia spotykają się w jednym punkcie. Wy macie tylko przyjść, powiedzieć słowo i wyrabiać się na wirażach skojarzeń. A, no i krzyczeć „głośniej!” jak czegoś nie słychać. Zapraszamy!

Klancyk od pięciu lat wykorzystuje różne formy teatru i komedii improwizowanej – tworzy spektakle skeczowe, muzyczne, wykorzystyjące konwencje gatunkowe oraz oparte o stworzonych wcześniej bohaterów. Najbliższa premiera jest jednocześnie zebraniem wszystkich dotychczasowych doświadczeń, w swej otwartości pozwalającej na najróżnorodniejsze ukazanie działań improwizatorów. Jednocześnie stanowinajwiększe wyzwanie dla aktorów.

Premiera: 21/22 października g. 20
Chłodna 25
bilety: 15/10 zł

plakat: Patryk Mogilnicki

 



Rozpoczynająca cykl spotkań poświęconych dyskusjom nad
kondycją polskiej kultury konferencja „Kultura polskich miast i wsi w
świetle badań jakościowych”, odbyła się w ubiegły czwartek w
warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Podczas debaty naukowcy oraz
menadżerowie kultury omawiali wyniki ogólnopolskich badań, zebranych w
publikacjach: Kultura miejska w Polsce z perspektywy
interdyscyplinarnych badań jakościowych oraz Stan i zróżnicowanie
kultury wsi i małych miast w Polsce. Kanon i rozproszenie.


Konferencja, zorganizowana przez Narodowe Centrum Kultury
we współpracy z Instytutem Badań Przestrzeni Publicznej, podsumowywała
wyniki dwóch ogólnopolskich badań empirycznych, zrealizowanych w latach
2008-2010 z inicjatywy ministra kultury. Poświęcone kulturze polskich
miast (2008) oraz miasteczek i wsi (2010), były pierwszymi od ponad 20 lat badaniami kultury polskiej, przeprowadzonymi na tak dużą skalę, przy użyciu metod jakościowych. W czasie spotkania omówiono najistotniejsze zmiany jakie zaszły w polskiej kulturze w ciągu ostatnich lat. Była to też próba ożywienia debaty publicznej w kwestii rozwoju kapitału społecznego,
jak i podniesienia rangi kultury. Całość wzbogacona została
interesującym materiałem zdjęciowym, ilustrującym charakterystyczne
elementy dzisiejszej rzeczywistości.


Dyskusję rozpoczął referat „O kapitale społecznym”, przygotowany przez Edwina Benedyka z tygodnika Polityka. Podkreślił on wagę ciągłego stawiania pytań o stan kultury
oraz potrzebę sporządzania szczegółowych raportów, skupiających się na
ważnych elementach, często pomijanych w badaniach makro. Wskazane we
wprowadzeniu kwestie tożsamości kulturowej współczesnych Polaków, ich
stosunku do świata zewnętrznego oraz form aktywności kulturalnej,
rozwinięte zostały podczas dwóch paneli dyskusyjnych, w których wzięli
udział autorzy raportów.


Podczas pierwszej sesji, zatytułowanej „Wokół raportów o
stanie kultury miast i wsi polskich”, zaprezentowano wnioski z
przeprowadzonych badań oraz sformułowano nowe cele polityki kulturalnej.
Profesor Joanna Kurczewska, rozpoczynając dyskusję,
zaproponowała modyfikację tytułu, poprzez zastąpienie słowa raport
bardziej adekwatnym terminem – diagnoza. Badania ukazujące codzienne
praktyki Polaków, organizowanie przez nich przestrzeni publicznej oraz
spędzania wolnego czasu, zbiegły się we wnioskach z ogłoszonym w 2010
roku raportem „Młodzi i media”, co zauważył profesor Wojciech Burszta. Przystępując do badań, ich uczestnicy przyjęli założenie,
że kultura współczesna nie stanowi już hierarchicznie uporządkowanej
całości – jest to raczej „federacja subkultur”, gigantyczny mixt
kulturowy
. Hipoteza ta potwierdziła się – obecnie obserwujemy
zanik znajomości uniwersum estetyczno-kulturowego kultury wysokiej, na
rzecz metakulturowości – sięgania do sfery kultury jako
do zasobu. Burszta podkreślił również, że dużym problemem jest
nieadekwatność podstawowych kategorii, takich jak człowiek kulturalny,
czy pojęcie czasu wolnego, do obecnego stanu rzeczy.


Profesor Barbara Fatyga

w swojej wypowiedzi przedstawiła potrzebę stałego monitorowania stanu i tendencji zmian współczesnej kultury.
Bardzo ważnym aspektem jest też recenzowanie badań oraz tworzenie
kategorii, do których można by się odwołać, w miejsce twardych danych
statystycznych. Takie działania zostały już podjęte w ramach Obserwatorium Żywej Kultury.


Uczestnicy, na podstawie wyników badań, ocenili że współczesna kultura zyskała wymiar społeczny, relacjogenny. Według prof. Tomasza Szlendaka, w Polsce zaczyna dominować wielozmysłowa kultura eventu – ludzie oczekują silnych doznań, w które zaangażują wszystkie zmysły, co niejako łączy się z efektem niedoboru czasu. Instytucje kultury, chcąc dostosować się do tej hiperwielozmysłowości, zaczynają przypominać galerie handlowe. Rozważania te potwierdziła prof. Izabela Rylska, wspominając o bezładnej mieszaninie bodźców, powstającej w miejscu dawnej kultury wykorzystującej symbole. W trakcie dyskusji omówiono również anachronizm większości instytucji kultury – ich paradoksy, formalny charakter i niechęć do współpracy z innymi ośrodkami opisywał Jacek Nowiński.
Istnieje potrzeba ponownego zdefiniowania roli takich placówek, tak by
umiejętnie sugerowały treści oraz kształtowały potrzeby kulturalne
społeczeństwa.


Kolejny panel zatytułowany„Kultura a kapitał społeczny”, rozwijał tezy
postawione w pierwszej części konferencji. Badacze skupili się na stanie
współczesnej kultury, kwestii funkcjonowania przestrzeni publicznej
oraz jakości kapitału społecznego. Na pierwszy plan wysunął się dylemat mieszkańców wsi, cierpiących na deficyt miejsc, w których mogliby spędzać swój czas wolny. Anna Sekuła
rozwinęła tę myśl, wspominając o konieczności wspierania 3 obszarów:
odradzania się kultury regionów, wspomagania aktywnych animatorów na
prowincjach oraz bazowania na autentycznej wielowymiarowości kultury.
Temat nieumiejętnego gospodarowania czasu wolnego podjął Mirosław Pęczak z tygodnika Polityka. Przeprowadzone badania ukazały, że Polacy najchętniej odpoczywają w galeriach handlowych, które spełniają funkcję swoistych „parków rozrywki”. Nie bez odzewu została też kwestia poczucia stylu – Krystyna Piątkowska podkreśliła, że kreują go w dużej mierze seriale telewizyjne. „Jest to stan estetyki w budowie” – dodał prof. Mirosław Duchowski – „brakuje prób organizacji przestrzeni”.


Moderujący debatę prof. Wojciech Burszta, podsumował konferencję, przypominając jej najważniejsze wnioski: środowisko kulturowe zarówno w miastach, jak i w mniejszych ośrodkach nieustannie się zmienia. Zaniedbanie tej sfery w ostatnim dwudziestoleciu wprowadziło sporo zamętu w życiu kulturalnym:
rozchwianie charakterystyki i profili kulturowych odbiorców, chaotyczne
działania instytucji, dezorganizację nie tylko czasu, ale też w ogóle
struktur życia codziennego, rozproszenie i zmianę funkcji i charakteru
aktywności kulturalnej wreszcie znaczne zmiany w świadomości
kulturalnej. Antidotum na te problemy upatruje się w pragmatycznym wykorzystaniu wyników badań
– stałym monitorowaniu stanu i tendencji zmian współczesnej kultury,
ponownym zdefiniowaniu zadań instytucji kultury, jak i podkreślaniu roli
edukacji w budowaniu kompetencji kulturowych. Ożywiona dyskusja
uczestników debaty z widownią, ukazała potrzebę kontynuowania dialogu oraz aranżowania kolejnych działań, rozwijających sferę kultury.


Wyniki badań opublikowane zostały w dwóch książkach:


Kultura miejska w Polsce z perspektywy interdyscyplinarnych badań jakościowych,
Wojciech J. Burszta, Mirosław Duchowski, Barbara Fatyga, Albert Hupa,
Piotr Majewski, Jacek Nowiński, Mirosław Pęczak, Elżbieta Anna Sekuła,
Tomasz Szlendak, Narodowe Centrum Kultury 2010;
Stan i zróżnicowanie kultury wsi i małych miast w Polsce. Kanon i rozproszenie, red. Izabella Bukraba-Rylska, Wojciech J. Burszta, Narodowe Centrum Kultury 2011.

Relację z konferencji przygotowała Iwona Oleszczuk


http://www.obserwatoriumkultury.pl/art,pl,aktualnosci,101957.html#25

 

  • RSS