Rewolucje Kobiet: Debata Queer Islam

Dodano 28 lutego 2012, w Bez kategorii, przez autor



5 marca (poniedziałek)
godz. 19.00


W dyskusji udział wezmą: dr hab. Joanna Mizielińska, prof. SWPS, dr hab. Katarzyna Pachniak, prof. UW, dr Katarzyna Górak-Sosnowska (SGH i UW). Prowadzenie: Anna Laszuk.

Współczesny świat islamu wydaje się nieprzejednany i purytański wobec wszelkich form seksualności. Tymczasem sfera fizjologii i seksualności była szeroko dyskutowana w prawie muzułmańskim, a już w czasach islamu klasycznego wykształciły się specyficzne formy transpłciowości, nie przystające do binarnego heteroseksualnego wzorca. Podczas dyskusji panelowej przyjrzymy się średniowiecznym kategoriom transpłciowym, istniejącym w świecie islamu, zastanowimy się, jaką pozycję zajmowali interseksualiści w świecie o jasno wydzielonych granicach między kobietami a mężczyznami, czy można źródła religijne zinterpretować w sposób LGBTQ-friendly, i jak w tym wszystkim odnajdują się nieheteronormatywne kobiety.

Serdecznie zapraszamy do udziału i do zakupu tegorocznych gadżetów Manifowych podczas debaty :)

 

Raphael Goldberg solo koncert

Dodano 27 lutego 2012, w Bez kategorii, przez autor


29 lutego (środa)

Raphael Rogiński solo

godz. 21.00
wstęp 20pln


Raphael: „Drodzy przyjaciele, półprzyjaciele i obcy! Zapraszam was na mój koncert solo. Zagram wam moją interpretacje muzyki z pustyni, szczególnie w wersji izraelsko-beduińskiej”

Raphael Roginski, właśc. Raphael Goldberg (ur. 29.12.1907 w miejscu krzyżowania się granic paru krain, podczas postoju karawany jego rodziców w liczbie pięciu) – Natufiański gitarzysta, kompozytor, zbieracz, badacz. Lider wielu zespołów gdzie rozwija autorską teorie, której początkiem był trans wywołany poprzez zjedzenie czarnego motyla z gatunku mengelezis . Nazwa tej teorii jest nie do wypowiedzenia w żadnym języku więc i nie do zapisania. Shofar, Cukunft, Wovoka, Debka Rafiah, Ectoplasma to tylko niektóre z wykwitów tego jakże złożonego systemu. Ostatnio widział: kwitnącą pustynie, delfina, miasto którego nie ma, fabrykę mięsa koło Armagedonu, rzeźby z cukru, świeżą macewę przyjaciela poety, swoją kopię w psim świecie, grillujących Sudańczyków i czarnego osła z cyrku mówiącego od tyłu i popalającego papierosy.

Taka jest ta muzyka w oryginale. Oczywiście jak ja to zagram to będzie…trochę inaczej…


 


1 marca (czwartek)
godz. 19.00

Debata Kultury Liberalnej
„Przerażający kicz! Sztuka wobec zła”


Izraelski historyk Saul Friedlaender twierdzi, że kluczem do rozumienia nazizmu oraz sposobów jego współczesnych interpretacji jest kicz. Kicz neutralizuje „sytuacje skrajne”, zwłaszcza śmierć, przekształca je w sentymentalną idyllę, broni się przed nieznośnym ciężarem przeszłości. To popadnięcie w kicz jest zatem podstawowym zagrożeniem dla współczesnych twórców podejmujących temat nazizmu i Zagłady.

W trakcie debaty nawiążemy do prac z ostatnich kilkunastu lat, takich jak „Lego. Obóz Koncentracyjny” Zbigniewa Libery, „Berek” Artura Żmijewskiego, happening „Płonie stodoła” Rafała Betlejewskiego czy też powieści „Łaskawe” Jonathana Littella.

Spróbujemy także odpowiedzieć na podstawowe pytania: kiedy dzieło sztuki lub literatura popada w kicz? Kiedy mamy do czynienia z fałszującym rzeczywistość estetyzmem lub zbyt dosłowną formą przedstawienia? Jakie są granice artystycznego języka? Kto i według jakich kryteriów może to ocenić? Wreszcie, po co tworzymy tego typu dzieła? Czy jest to kwestia zachowania pamięci, publicznego poruszenia sumień czy wyłącznie artystycznej ekspresji?

Debata odbędzie się wokół wydanej przez Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego książki Saula Friedlaendera „Refleksy nazizmu. Esej o kiczu i śmierci”.

W dyskusji udział wezmą Katarzyna Kasia, Monika Małkowska, Zbigniew Mikołejko, Paweł Śpiewak oraz Jacek Wakar. Poprowadzi ją Piotr Kieżun, szef działu „Czytając” w „Kulturze Liberalnej”.

Spotkanie organizują „Kultura Liberalna” i Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego. Partnerem debaty jest warszawska klubokawiarnia Chłodna 25.

Wstęp wolny. Zapraszamy!

 

PLANETE DOC (P)REVIEW / AMBASADOR

Dodano 26 lutego 2012, w Bez kategorii, przez autor

zapraszamy na drugie spotkanie z cyklu PLANETE DOC (P)REVIEW



AMBASADOR 
(Ambassadøren aka The Ambassador)
reżyseria: Mads Brügger
Dania 2011, 93 min

zapraszamy 28 lutego o 19.00
wstęp 10pln


Duński dziennikarz i satyryk Mads Brügger wyrusza w podróż do serca Afryki, aby pokazać przerażające oblicze głębokiej korupcji, jaka istnieje w tej części świata. Udaje przedziwnego, enigmatycznego i zdeprawowanego dyplomatę z Zachodu, który wygląda jak Henry Stanley i Karl Lagerfeld w jednym. Niedawno kupił na czarnym rynku paszport dyplomatyczny i został konsulem Liberii w Republice Środkowoafrykańskiej. Z cygarem w ręku i lśniącymi skórzanymi butami, gra prężnie działającego, bogatego biznesmena, który przyjeżdża do Republiki Środkowoafrykańskiej, aby robić interesy. Oficjalnie ma zamiar wybudować w Afryce fabrykę zapałek, w której chce zatrudnić Pigmejów, obdarzonych – jak twierdzą miejscowi – „czarodziejską mocą ognia”. W rzeczywistości planuje jednak spotkanie z handlarzem diamentami, który ma mu pomóc w ich zakupie. Pomimo ostrzeżeń o grożącej śmierci, fałszywy ambasador nie ujawnia prawdziwego oblicza i nadal udaje dyplomatycznego magnata. Jednak nieprawdziwa misja okazuje się trudniejsza niż myślał …
____

Ambasador jest ciekawym przykładem dokumentalno-dziennikarskiego podejścia do filmu. Budżet tej utrzymanej na pograniczu różnych gatunków filmowych, prowokacyjnej, na wpół śmiesznej, na wpół przerażającej, tragikomedii o przedziwnym i groteskowym świecie afrykańskiej dyplomacji, a także jej ukrytych, ciemnych kontekstach, wyniósł 1 milion euro. Film, podobnie jak Borat, w doskonały sposób wykorzystuje czarny humor i satyrę do sportretowania przerażającego oblicza afrykańskiej rzeczywistości. W budowaniu postaci fałszywego dyplomaty reżyser wzorował się na modzie i stylu, jakie obowiązywały w latach 60. i 70. XX wieku w europejskich misjach dyplomatycznych.
Dla wielu pokazanych w Ambasadorze postaci film miał negatywne reperkusje, a nawet prawne konsekwencje. Z wyjątkiem jednego bohatera, którego nadal chroni immunitet…
____

„Ambasador jest jak Borat, tyle tylko, że pokazuje świat w znacznie bardziej tragikomiczny sposób. Ten film jest unikalny: wciągający, ironiczny, pełny nieoczekiwanych zwrotów, a w niektórych miejscach nawet przykry i uwłaczający. Dzięki temu opowiada o świecie znacznie ciekawiej niż poprawne politycznie kino.” // The Hollywood Reporter
„Prowokacyjny, wciągający, zabawny, a w niektórych miejscach nawet straszny… Ambasadora nie można przegapić.” // Screen Daily
„Ambasador to jeden z najbardziej omawianych i kontrowersyjnych filmów dokumentalnych ubiegłego roku. Doskonałe połączenie mistrzowskiej reżyserii z ostrym dziennikarskim zacięciem.” // Indiewire
____

Mads Brügger - ur. 24.06.1972. Duński reżyser filmowy i telewizyjny, scenarzysta, dziennikarz i satyryk. W 2009 roku wyreżyserował słynnych Idiotów w Korei, za których otrzymał nagrodę na Festiwalu Filmowym Sundance. Na stałe mieszka w Kopenhadze.

scenariusz: Maja Jul Larsen, Mads Brügger
zdjęcia: Johan Stahl Winthereik
dźwięk: Hans Christian Kock, Andreas Kongsgaard Mogensen
montaż: Lei Axel Kjeldsen, Carsten Søsted, Kimmo Taavila   
muzyka: Niklas Schak, Tin Soheili
producenci: Peter Engel, Carsten Holst
wybrane festiwale i nagrody: 2011 – FF Sundance; 2011 – CPH:DOX w Kopenhadze; 2011 – IDFA, International Documentary Film Festival Amsterdam
____

„Film dokumentalny to więcej niż temat. To styl filmowania, opowiedzenia historii, sposób montażu. Twórcy, których znamy z poprzednich edycji festiwalu PLANETE DOC, w tym roku w maju pokażą w Warszawie swoje nowe filmy. Publiczność CHŁODNEJ 25 zobaczy je wcześniej. Zapraszam na serię PREVIEWS, która pokaże dlaczego warto wybrać się w maju na 9 edycję festiwalu PLANETE DOC.” Artur Liebhart

Patronat medialny:
www.portalfilmowy.pl

 

Marcin Cecko. Międzynarodowe Bogactwo nr 5

Dodano 26 lutego 2012, w Bez kategorii, przez autor


Marcin Cecko. Międzynarodowe Bogactwo nr 5

27 lutego
poniedziałek
godz. 20.00


„Zapraszam na 5. odcinek serialu Międzynarodowe bogactwo. Dzięki rafinacji surowców z poprzednich wydarzeń, tym razem wytworzy mieszankę wysokooktanowej akcji. Dowiemy się więcej o Gadzie, m.in. jak wykorzystuje swoje cechy kameleona by zyskać przewagę kopulacyjną nad innymi samcami. Poznamy nowego bohatera, technologicznego maniaka Poskova, który wygłosi swój manifest skłaniający do wyłączenia się z życia realnego i przeprowadzki w byt wirtualny. Historia nie oszczędzi nam również perypetii redaktora Wakata, który pomimo wzięcia się w garść i profesjonalnego ściskania swojego obrzyna wystawiony zostanie na próbę, której ceną może być życie.” Marcin Cecko

Marcin Cecko – (1981) – poeta, dramaturg. Autor tomików „Rozbiorek”, „Pląsy” oraz „Mów”, a także tekstów dla teatru „Odyseja”, „Gwiazda Śmierci”, „Życie seksualne Dzikich”, współautor „Manifestu Neolingwistycznego”.

 

Zimpel/Reisinger – koncert akustyczny na Chłodnej25.

24 lutego (piątek)
godz. 20.00
wstęp: 20pln


Wacław Zimpel (Polska) – klarnet B, klarnet basowy
Wolfgang Reisinger (Austria) – perkusja, elektronika

Wacław Zimpel klarnecista, klarnecista basowy, kompozytor. Na polskiej scenie muzycznej zadebiutował jako współtwórca jazzowej formacji EMERGENCY, poszukując własnych, oryginalnych środków wyrazu, opartych na tradycji jazzu i współczesnej muzyce klasycznej. Jego główną inspiracją jest twórczość takich artystów jak Eric Dolphy, John Coltrane, Ornette Coleman, Jimmy Giuffre, Anton Webern, Igor Strawiński. Poszukiwania muzyczne Wacława Zimpla skupiają się głównie na nowoczesnym podejściu do materiału dźwiękowego w improwizacji, wykorzystując dwudziestowieczne techniki kompozytorskie w prowadzeniu melodii i harmonii. Charakterystyczne dla jego muzyki jest również podejście do brzmienia zespołu, poprzez oryginalne zestawienia instrumentów. Wacław Zimpel występował w ramach projektów: MIKOŁAJ TRZASKA QUARTET, TRZASKA/ZIMPEL/DYS, ZIMPEL/KUSIOŁEK, CLARINET SUMMIT z Theo Jorgensmannem i braćmi Oles. Wykonuje również kameralnie i solowo muzykę klasyczną. Jego najnowszym projektem jest trio współtworzone z kontrabasistą Wojciechem Traczykiem i perkusistą Robertem Raszem ZIMPEL/TRACZYK/RASZ, członek Resonanse.

Wolfgang Reisinger – urodził się w Wiedniu 1955 roku. Pierwszy muzyczny trening otrzymał w wieku sześciu lat w Wiedeńskim Chórze Chłopięcym. Później uczęszczał na zajęcia z klasycznej gry na pianinie w Konserwatorium, a następnie uczył się grać na perkusji w Hochschule fur Musik w Wiedniu pod okiem solowego bębniarza Wiedeńskiej Filharmonii – Richarda Hochrainera.
Poprzez improwizację doszedł do jazzu. Przez kilka lat grał jako niezależny muzyk, a później dołączył do nowo utworzonej Vienna Art Orchestra, z którą grał 10 lat (1979-1989).
Wpływy zarówno jazzu, jak i muzyki współczesnej można usłyszeć w jego Project Extended Solo Drumming. Jest to program koncertu solowego, który łączy ze sobą perkusję, orkiestralne instrumenty perkusyjne i elektroniczną muzykę na żywo. Wolfgang Reisinger koncertował w tym stylu w różnych duetach, m.in. z Davem Liebmanem, Kazue Sawai – Japończykiem grającym na koto oraz z Wolfgangiem Mittererem – austriackim kompozytorem i mistrzem muzyki elektronicznej.

Bilety w cenie 20 zł do kupienia przed koncertem

wsparcie medialne:
www.gildia.pl
www.popupmusic.pl
www.uwolnijmuzyke.pl
www.screenagers.pl
www.muzyka.pl
www.niezalcodzienny.pl
www.antyportal.net
www.radioaktywne.pl
www.emmapak.eu
www.5kilokultury.wordpress.com

 

Sufin / Kempa. Coś jak stand up, vol.2

Dodano 19 lutego 2012, w Bez kategorii, przez autor

z uwagi na olbrzymie zainteresowanie pierwszym wieczorem

zapraszamy ponownie

Coś jak stand up

występują: Michał Sufin oraz Michał Kempa i diapazony

25 lutego (sobota)
godz. 20.00


Wieczór w którym zaprezentowane zostaną dwa różne podejścia do stania na scenie i mówienia do mikrofonu. Zapraszamy.

Michał Kempa
Młody komik. Zwycięzca programu Zabij mnie śmiechem. Występuje w Warszawie jak również poza nią, a często nawet w telewizji. Jego najnowsze wcielenie przyjęło nazwę: „Michał Kempa i diapazony”. Nieśmieszne żarty, durne zagaduchy, miłość, subtelność i dużo Boba Dylana. Kempa chciał być gwiazdą rokendrolla, ale nie umiał grać i śpiewać. Ma za to specyficzną twarz i dziecinny głos. Lubi barszcz, ale taki ostry nie ze śmeitaną.

Michał Sufin
Improwizator. Aktor Teatru Klancyk. Twórca i prowadzący comiesięcznego wieczoru anegdot NAWIJAK na Chłodnej 25. Często mówi do mikrofonu, często nawet w czyjejś obecności. Jego działania dotyczą tego co jest niezaplanowane, jest anegdotą, albo jest chociaż trochę zabawne. W przeciwieństwie do Kempy dużo biega po scenie i łatwo się męczy.

Więcej wszystkiego. Więcej Sufina. Więcej Mąki. Więcej Diapazonów. Więcej brody Sufina. Wszystkiego więcej. Będzie też więcej więcej.

Chłodna 25
25 lutego (sobota)
start godz. 20
wjazd 20 zł / 10 zł (ulgowe – wiadomo dla legitymacji)

 

NAWIJAK ! [odcinek trzynasty]

Dodano 14 lutego 2012, w Bez kategorii, przez autor



NAWIJAK ! [odcinek trzynasty]
26 lutego (niedziela) godz. 20.00


Anegdota i wódka od zawsze się siebie trzymają, dobrze sobie robią i nawet bez siebie żyć nie mogą. Nawiązując zatem do biesiadnego pochodzenia anegdoty, zapraszamy na Nawijak, wieczór opowiadania z wątkiem gastronomicznym w tle. Przyciągnie was swoją prostotą – każdy może opowiedzieć historię. Kto to zrobi, dostanie pięćdziesiątkę zimnej Wyborowej lub ciepłej Starogardzkiej. O tym, który trunek oddaje charakter danej historii decyduje publiczność.

Niezmiennie zapraszamy zarówno zainteresowanych czynnym, jak i biernym uczestnictwem. Przyjdź, opowiedz, posłuchaj i pomyśl sobie rzeczy takie jak: „A to ci!” albo „Nie do wiary”.

Za każdym razem opowiadamy do ostatniej historii. Rezerwujcie czas.

plakat: michal jońca

 

LONGPLAY – spektakl Klancyka (19 lutego)

Dodano 13 lutego 2012, w Bez kategorii, przez autor

LONGPLAY – spektakl Klancyka (19 lutego)

Spektakl Longplay to świat długich form improwizowanych. Inspiracją jest jedno słowo. Po nim monolog. Następnie seria scen nawiązujących do monologu, układających się w kolaż skojarzeń i nawiązań. Żadnych gier, żadnych wymyślnych założeń, tylko fabuła, wyimprowizowana na oczach widowni przez siedem osób umiejscowionych na scenie i wyposażonych w niepowtarzalne umiejętności kojarzenia rzeczy z rzeczami. Czasem całkiem dziwnych rzeczy.

Na całym świecie długie impro to spektakle w których improwizacja znajduje swoją tożsamość a teatr, gra, zabawa, opowiadanie historii, komedia i energia spotykają się w jednym punkcie. Wy macie tylko przyjść, powiedzieć słowo i wyrabiać się na wirażach skojarzeń. A, no i krzyczeć „głośniej!” jak czegoś nie słychać. Zapraszamy!

Klancyk od pięciu lat wykorzystuje różne formy teatru i komedii improwizowanej – tworzy spektakle skeczowe, muzyczne, wykorzystyjące konwencje gatunkowe oraz oparte o stworzonych wcześniej bohaterów. Najbliższa premiera jest jednocześnie zebraniem wszystkich dotychczasowych doświadczeń, w swej otwartości pozwalającej na najróżnorodniejsze ukazanie działań improwizatorów. Jednocześnie stanowi największe wyzwanie dla aktorów.

kiedy? 19 (niedziela) lutego
godz. 20.00
wstęp 25/15
bilety do kupienia w barze
rezerwacje: impro.klancyk@gmail.com

 


LONGPLAY feat. Dorota Masłowska

18 lutego (sobota)
godz. 20.00


Spektakl Longplay to świat długich form improwizowanych. Inspiracją jest jedno słowo. Po nim monolog. Następnie seria scen nawiązujących do monologu, układających się w kolaż skojarzeń i nawiązań. Żadnych gier, żadnych wymyślnych założeń, tylko fabuła, wyimprowizowana na oczach widowni przez siedem osób umiejscowionych na scenie i wyposażonych w niepowtarzalne umiejętności kojarzenia rzeczy z rzeczami. Czasem całkiem dziwnych rzeczy.

Na całym świecie długie impro to spektakle w których improwizacja znajduje swoją tożsamość a teatr, gra, zabawa, opowiadanie historii, komedia i energia spotykają się w jednym punkcie. Wy macie tylko przyjść, powiedzieć słowo i wyrabiać się na wirażach skojarzeń. A, no i krzyczeć „głośniej!” jak czegoś nie słychać. Zapraszamy!

Klancyk od pięciu lat wykorzystuje różne formy teatru i komedii improwizowanej – tworzy spektakle skeczowe, muzyczne, wykorzystyjące konwencje gatunkowe oraz oparte o stworzonych wcześniej bohaterów. Najbliższa premiera jest jednocześnie zebraniem wszystkich dotychczasowych doświadczeń, w swej otwartości pozwalającej na najróżnorodniejsze ukazanie działań improwizatorów. Jednocześnie stanowi największe wyzwanie dla aktorów.

kiedy? 18 (sobota) lutego
godz. 20.00
wstęp 25/15
bilety do kupienia w barze
rezerwacje: impro.klancyk@gmail.com

 

  • RSS