Kwietniowy NetWtorek o pracy zespołowej

Dodano 29 marca 2012, w Bez kategorii, przez autor



Na kwietniowym NetWtorku będziemy gościć Katarzynę Bryczkowską – coacha i trenerkę organizacji pozarządowych, a także członkinię zespołu monitoringowego pierwszego SocHaku. Porozmawiamy o wyzwaniach pracy informatyków z organizacjami oraz o doświadczeniu wyniesionym ze wspierania społecznego hakatonu.

Zapraszamy we wtorek 10 kwietnia o 18:30 – tradycyjnie na Chłodną 25!

Więcej tu:
http://netwtorek.pl/content/kwietniowy-netwtorek-o-pracy-zespo%C5%82owej

 



wyjątkowy film S. ŁOŹNICY wreszcie na DVD.
zapraszamy Was na pokaz i zachęcamy do kupienia płyty. WARTO !!!

5 kwietnia (czwartek)
godz. 20.00
wstęp wolny

Szczęście ty moje /My Joy/
scenariusz i reżyseria: Siergiej Łoźnica
Niemcy /Ukraina/ Holandia
2010, 127 min


Szczęście ty moje to perfekcyjnie skonstruowany, dopracowany w najdrobniejszym szczególe debiut fabularny znanego dokumentalisty Sergieja Łoźnicy, który tym razem postanowił przedstawić portret współczesnej i minionej Rosji, widzianej z perspektywy zwykłych, prostych ludzi: kierowcy, policjanta, żołnierza, prostytutki, dziecka. Ze strzępów ich wspomnień Łoźnica tworzy opowieść o kraju, którego mieszkańcy całkowicie stracili moralny i emocjonalny balans, a ich życie stało się pasmem gwałtu, mordu i przemocy.

Jak przyznaje reżyser, Szczęście ty moje oparte jest na faktach, a większość przedstawionych w filmie historii ma swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości.
Prace nad filmem trwały dwa lata, a zdjęcia kręcono na Ukrainie, gdyż w Rosji nie znaleziono odpowiednich funduszy. Realizując Szczęście ty moje Łoźnica odwoływał się do estetyki kina dokumentalnego, od którego zaczęła się jego reżyserska kariera. Uciekając od zbędnego patosu, przeestetyzowania i wyrafinowania stworzył film oparty na surowych, acz poruszających ujęciach, jakby podpatrzonych kamerą, których celem jest pokreślenie krytycznej refleksji na temat współczesnego
rosyjskiego społeczeństwa.

Siergiej Łoźnica
––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––
– ur. 5 sierpnia 1964 roku w białoruskiej Baranowiczi. Reżyser filmów dokumentalnych i fabularnych.
Wychowywał sie w Kijowie. Ukończył Wydział Inżynierii i Matematyki na Politechnice w Kijowie. Przez kilka lat pracował w Instutucie Cybernetyki jako naukowiec zajmujący się sztuczną inteligencją. W 1991 roku rozpoczął studia na Wydziale Reżyserii Rosyjskiego Instytutu Kinematografii w Moskwie. Ukończył go w 1997 roku i od razu po studiach podjął współpracę z prestiżowym Studiem Filmów Dokumentalnych w Petersburgu. W 2001 roku zdecydował się na wyjazd z rodziną do Niemiec.
Większość filmów Łoźnicy prezentowana była na międzynarodowych festiwalch filmowych, a kilka z nich zdobyło prestiżowe filmowe nagrody na festiwalach w Oberhausen, Tel Awiwie, Madrycie, Karlowych Warach i w Krakowie, w tym: Blokada (Złoty Smok na Krakowskim Festiwalu Filmowym), Rewia (Złoty Róg na KFF), Fabryka (Grand Prix w Lyonie) i Szczęście ty moje (Złote Grono na Lubuskim Lecie Filmowym w Łagowie).
––––––-––––––––––––––––––––––-
Filmografia:
––––––-––––––––––––––––––––––-
2010 – Szczęście ty moje (My Joy)
2008 – Rewia (Revue), Światło Północy (Northern Light)
2006 – Artel
2005 – Blokada (Blockade)
2004 – Fabryka (Factory)
2003 – Landscape
2002 – Portrait
2001 – Settlement
2000 – The Train Stop
1998 – Life, Autumn
1996 – Today We Are Going To Build A House

 



ŁYCHA (koncert)

Volquartz / Łyszkiewicz / Zabrodzki / Trela


4 kwietnia (środa)
godz.21.00
wstęp 20 zl


„ŁYCHA” – to specjalny muzyczny projekt polsko-niemiecki. W skład zepołu wchodzą Ove Volquartz , Piotr Łyszkiewicz, Piotr Zabrodzki i Michał Trela. Muzyka to niebanalna, abstrakcyjnie kojąca, wywołująca stan ostatecznego ukojenia jaźni. Dzięki takim projektom świat staje się lepszy, a nogi same rwą się do tańca.

Ove Volquartz – klarnet basowy, saksofon
Klarnecista, saksofonista, kompozytor. Mieszka w Getyndze w Niemczech. Współpracuje z muzykami z nurtu freejazzu i muzyki improwizowanej. Oprócz tego pracuje jako kompozytor i uczestniczy w projektach interdyscyplinarnych łączących muzykę z malarstwem, tańcem, poezją i filmem. Ma na koncie współpracę z artystami takimi jak Cecil Taylor, Roscoe Mitchell, Peter Kowald czy Lester Bowie.

Piotr Łyszkiewicz – saksofon tenorowy i sopranowy
Saksofonista,kompozytor, improwizator. Współzałożyciel zespołu Ziemia Planeta Ludzi oraz freejazzowego P.K.P. Trio.
Bierze udział w interdyscyplinarnych projektach z tancerzami contact-improvisation, współprcuje z teatrem tańca.
Uczestniczył w nagraniu drugiej płyty nominowanego do nagrody ”Paszporty Polityki 2011” zespołu Ballady i Romanse.
Zdobył wyróżnienie na VII Konkursie Kompozytorskim im. Krzysztofa Komedy w 2011.

Michał Trela – perkusja
Perkusista wywodzący się z nurtu free jazzowego w oparciu o głębokie podstawy klasycznego jazzu i rytmiki afrykańskiej. Absolwent Wydziału Jazzu na Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Współpracuje z Maciejem Obarą i Markiem Kądzielą w trio ”Maciej Obara Electrically”, Założyciel ”Erase” – projektu zrzeszającego improwizatorów, kompozytorów wywodzących się z awangardy jazzowej. Współpracuje z „Power of the Horns” i „Music According To Art” Piotra Damasiewicza.
Występował ponadto z takimi artystami jak: Zbigniew Wegehaupt, Maciej Garbowski, Piotr Baron, Ryszard Borowski.

Piotr Zabrodzki – syntezatory
Pianista, gitarzysta, kompozytor. Absolwent Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W swojej muzyce łączy improwizację jazzową z sonorystyką, heavy metal z elektroniką, a wszystko okraszone jest poczuciem humoru. Jest to muzyk bardzo elastyczny i wszechstronny, czego dowodem ilość zespołów, w jakich gra: LXMP, Baaba, Efekt Moozgu, Trylobit, 60 Minut Projekt, Senk Że, Blast Muzungu, SEMAFOR COMBO. Współpracował z czołowymi muzykami awangardowymi, m. in. z Yoshida Tatsuya, Zdzisław Piernik, Kazuhisa Uchihashi.

Wybrana Dyskografia:

Piotr Zabrodzki / Artur Lawrenz – Trylobit
Piotr Zabrodzki / Tatsuya Yoshida – Karakany
Blast Muzungu – Gaijin Gabba
Zdzisław Piernik / Piotr Zabrodzki – Namanga
LXMP – trois suites + une miniature
Efekt Moozgu – Slumberjackin’

 

..^. czyli PTKCSS

Dodano 13 marca 2012, w Bez kategorii, przez autor



3 kwietnia (wtorek)

godz.21.00

..^. czyli PTKCSS

bilińska, grzegorkiewicz, cieślak

wstęp 20 / 25 zł
20 dla studentów (z legitymacją studencką)
25 normalny


..^. czyli PTKCSS to formacja, próbująca sięgać do duchowego dziedzictwa słowiańszczyzny. Nieprosto jest przebić się przez warstwę kulturową komercyjnej i zgrzebnej Ameryki, zachodnioeuropejskiego umysłu industrialnego oraz judeochrześcijańskiego formatu duchowości i dotrzeć do głębinowych pokładów prarodzimego światopoglądu. Próbujemy to zrobić bo intuicja podpowiada nam, że mimo wysiłków wielu pokoleń wrażliwość i duchowe tendencje ludzi, którzy się tutaj urodzili i mówią tym językiem, nie uległa tak dużym zmianom jak mogłoby się wydawać. dogrzebujemy się sami w sobie mitów miękkich, błotnych, liściastych i jeziornych jak i powietrznych, chmurzastych i połyskliwych. i jakoś wokół robi się bardziej, bliżej i przejrzyściej. Gwiazdy zniżają się i śpiewają głosami młodych żab, jesion piłuje lipkę kawałkiem jawora. Jezus frasobliwy przysnął w drewnianej budce, chapo clac wkręcił się w maszynę parową a amerykański turysta wdepnął w gówno. Czyli mamy chwilkę dla siebie.

skład sześcioosobowy w rekonstrukcji, tymczasem rytuały odprawią:

Ola Bilińska – głos, sztućce
Miron Grzegorkiewicz – gitara elektryczna
Maciej Cieślak – głos, gitara elektryczna
i może ktoś jeszcze …

 



2 kwietnia (poniedziałek)

„Pirat stepowy” – wydawnictwo Czarne na Chłodnej25

godz.18.00
wstęp wolny


Zapraszamy na wieczór autorski Stanisława Łubieńskiego,
poświęcony premierze książki o Nestorze Machno „Pirat stepowy„.

Spotkanie poprowadzi Mikołaj Lizut


Był chorowity i drobny, mówiono, że przypominał dziecko albo brzydką kobietę. Urodził się jako człowiek wolny, choć jeszcze jego ojciec zginał kark pod pańszczyźnianym jarzmem. Kiedy go chrzczono, od świecy zapaliła się szata popa. Mieszkańcy stepowego Hulajpola uznali, że na świat przyszedł antychryst. Wcześnie zadał się z anarchistami. Napadał bogaczy, kradł i zabijał w imieniu biednych chłopów i wyzyskiwanych robotników. Trafił do więzienia, szczęśliwie uniknął szubienicy, wyszedł, gdy wybuchła rewolucja. Chłopi uwierzyli, że jest następcą kozackich atamanów, że przepędzi panów, daruje ziemię i wolność. Nestor Machno, zwany „Bat’ką” (ojczulkiem), stworzył wielotysięczną armię, która nie uznawała niczyjej władzy i zażarcie broniła terytorium zamieszkanego przez dwa i pół miliona ludzi. „Bij czerwonych, aż zbieleją, bij białych, póki nie poczerwienieją”, mawiał. Machnowcy na czarnych sztandarach mieli napisane: „Wolność albo śmierć”.

„Piękna opowieść o prostym ukraińskim chłopie, któremu w czasie, gdy wiał wiatr historii, wyrosły skrzydła. Nestor Machno latem 1918 roku na strychu w zapadłej wiosce utworzył oddział partyzancki. Przez następne dwa lata chłopska armia machnowców pod czarnym sztandarem anarchizmu gromiła na ukraińskich stepach pułki bolszewików i białych. Skazany przez historię na klęskę, Machno skończył w Paryżu – domu starców i cmentarzu rewolucjonistów całego świata. Przejmująca historia, świetna książka”.
Włodzimierz Kalicki

„Machno nawet dziś budzi zachwyt i nienawiść. Uważa się go jednocześnie za ostatniego romantyka rewolucji i grabarza ukraińskiej państwowości. Szanują go wczorajsi kołchoźnicy, a współcześni intelektualiści traktują pogardliwie. Być może dlatego, że od jego czasów niewiele się na Ukrainie zmieniło. Rewolucja dalej trwa. Dalej dzieli nas ideologia i partyjna retoryka, wciąż bierzemy udział w niekończących się walkach pozbawionych sensu i celu. Bo wojna domowa nigdy nie kończy się zwycięstwem jednej ze stron. Po zakończeniu działań bojowych pojawi się potrzeba porozumienia. Żeby to zrozumieć, trzeba odwiedzić miejsca tych walk i się im przyjrzeć, co uczynił autor. Ukraiński anarchizm jest lokalny, intuicyjny i bezkompromisowy. Taki ruch skazany jest na porażkę. Takie przywiązanie do zasad zasługuje na szacunek”.
Serhij Żadan

 



1 kwietnia, godz. 20.00,
wstęp: 20 zł

Chris Cutler, Agnes Szelag & the Norman Conquest


Chris Cutler (ur. 1947) od niemal czterdziestu lat jest kluczową postacią muzyki awangardowej. W 1971 roku zaczął grać na perkusji w zespole Henry Cow, łączącym eksperymentalnego rocka i muzykę improwizowaną, awangardową kompozycję oraz lewicową politykę. Współpracował z grupami o podobnych upodobaniach, takimi jak Soft Machine, Slapp Happy i Gong. Po rozwiązaniu Henry Cow, w roku 1978 założył kilka innych zespołów (Art Bears, Cassiber etc.); grał też z Pere Ubu i The Residents. Od ponad dwudziestu lat jest ważną postacią na brytyjskiej scenie swobodnej improwizacji. Współpracuje między innymi z Eddiem Prévostem, Eugenem Chadbournem, Fredem Frithem i Zeeną Parkins. Cutler odegrał równie istotną rolę jako organizator, wydawca i teoretyk muzyki. W 1978 roku założył kolektyw muzyczny „Rock in Opposition”, przeciwstawiający się komercyjnemu przemysłowi muzycznemu. Wówczas utworzył też Recommended Records – „alternatywną, niezależną, niekomercyjną wytwórnię płytową, sieć sprzedaży wysyłkowej i sklep”. W swoich esejach Cutler nieustannie poszukuje ideału prawdziwie demokratycznej kultury. W swym kultowym już dziś tekście pt. „Plądrofonia” Cutler przedstawił historyczną analizę samplingu i plądrofonii, pokazując jak nagrywanie i technologia muzyczna zmieniły samą naturę muzyki i praktyki muzycznej.

Agnes Szeląg i the Norman Conquest tworzą duet Dokuro – kompozytorki, performerki tworzącej głównie prace audiowizualne oraz kompozytora zainspirowanego przede wszystkim możliwościami oferowanymi przez sztukę nagrywania dźwięku. Jako reżyser dźwięku jest stałym współpracownikiem Freda Fritha (głównie w Cosa Brava). Prace Szeląg prezentowane były na takich festiwalach jak San Francisco Electronic Music Festival, The Soundwave Series, The Streaming Festival, Electronic Music Midwest Festival, the Illuminated Corridor Festival, Palais de Ideal Festival, 60 x 60 a także klubie the Stone w Nowym Jorku.

 

HOKEI. koncert

Dodano 10 marca 2012, w Bez kategorii, przez autor

HOKEI



koncert

30 marca (piątek)
godz. 21.00

wstęp 20 zł.

Założony w 2011 przez Bukowskiego kwartet HOKEI skupia muzyków związanych głownie z grupami Stwory i Ed Wood, a także Xenony, Alameda Trio, The Szreders, Innercity Ensemble.

Action painting przepuszczony przez gitarowe piece.
Geometryczny ekspresjonizm sprzężeń.
Faktury, bejce, kujawiaki.

P.Bukowski - gitara, synt
K.Ziołek - bas, wokal, synt
T.Pop – perkusja
I.Nikiforow – perkusja, synt

 

Buchwald / Fiedorczuk: Coś jak stand-up!

Dodano 9 marca 2012, w Bez kategorii, przez autor



Kolejny na Chłodnej wieczór kiedy na scenę wyjdzie dwóch kompletnie nieprzystających komików w systemie najpierw jeden potem drugi. Zapraszamy.

Buchwald / Fiedorczuk: Coś jak stand-up!
29 marca (czwartek)
godz. 20.00


Maciej Buchwald
Improwizator, komik, reżyser, opoka i podpora Teatru improwizowanego Klancyk. Aktualnie mieszka w Łodzi i chociażby z tego względu trzeba go zrozumieć. Warszawę ma wytatuowaną na przedramieniu i przyjeżdża wyjątkowo na występ na Chłodnej 25.
Grał to tu to tam, między innymi w telewizji.

Wojtek Fiedorczuk
Tak zwany Wojtek Fiedorczuk pesel 78112714158 – aspiruje do bycia komediantem.
Uczestnik życia od końca lat 70-tych XX wieku. Podobny, ale tylko trochę, do dwóch mężczyzn ze średniowiecza. Szczęśliwu posiadacz I-phone 4S 16Gb. Przejdzie na emeryturę w wieku 67 lat.
Lubi czytać internet, jest w połowie.

Wstęp, prowadzenie:
Michał Sufin

bilety: 20/10 zł
start: 20:00

 

PLANETE DOC (P)REVIEW | odc. 3 | PUŁAPKI ROZWOJU (Surviving Progress)

27 marca (wtorek)
godz. 19.00

PUŁAPKI ROZWOJU
(Surviving Progress)
reżyseria: Mathieu Roy, Harold Crooks.
Kanada, 2011 86 min


wstęp10pln

Pułapki rozwoju to filmowy esej, oparty na książce Ronalda Wrighta pt. Krótka historia rozwoju, a wyprodukowany przez tych samych producentów, którzy stworzyli Korporację. To kolejny, po Inside Job, dokumentalny obraz, próbujący – tym razem całościowo – spojrzeć na kondycję człowieka i pokazać wyzwania, jakie przed nim stoją, aby gatunek homo sapiens
przetrwał.

Dwaj kanadyjscy reżyserzy – Mathieu Roy i Harold Crooks, nakręcili film ostrzegający, że człowiek jest na granicy zniszczenia Ziemi. Dzieje się tak głównie z powodu niemożności odrzucenia paradygmatu rozwoju, czyli nieograniczonego niczym podboju i wykorzystania naszej planety. Odwołując się do historii cywilizacji, reżyserzy filmu w fascynujący sposób pokazują pułapki rozwoju, w które wpadały kolejne cywilizacje na Ziemi, a nasza – jak się okazuje – wcale nie jest w tym procesie wyjątkiem. Przytaczając mocne naukowe argumenty teoretyków i praktyków ekonomii, w tym: Stephena Hawkinga, Jane Goodall, Margaret Atwood, Vaclava Smila, Daniela Povinelliego, Gary’ego Marcusa, czy Mariny Silvy, reżyserzy wzywają do zmiany orientacji myślenia, jednak bez wzbudzania histerii, czy szukania wroga.

Pułapki rozwoju przedstawiają świetnie zilustrowane diagnozy na temat współczesności, przekraczające problematykę aktualnego kryzysu ekonomicznego i klimatycznego. Dotyczą bowiem samego źródła sytuacji na świecie – naszego sposobu myślenia i fałszywej wiary w rozwój jako panaceum na całe zło. I choć idea rozwoju uległa w naszych czasach zaprzeczeniu, nadal pozostaje mocną bronią w rękach tych, którzy bez opamiętania gromadzą bogactwa, nie znajdując czasu na racjonalne myślenie. Film sugeruje co prawda możliwości wyjścia z błędnego koła destrukcyjnego działania człowieka, ale przezwyciężenie paradoksu rozwoju wydaje się bardzo trudnym zadaniem, a czasu pozostało niewiele.

———————————–

Mathieu Roy

– kanadyjski reżyser, producent, scenarzysta, działający również na płaszczyźnie teatru, muzyki i opery. Współpracował z największymi artystami kina i teatru, w tym m.in. z Martinem Scorsese. Ukończył politologię, zajmował się dziennikarstwem, a w 2002 roku został członkiem Narodowego Instytutu Filmowego w Montrealu, w ramach którego nakręcił cztery krótkometrażowe filmy. W tym samym roku poznał Françoisa Girarda, z którym współpracował przy produkcjach teatralnych, operowych i filmowych.

Współpracował z uznanym światowym pianistą Louisem Lortie nad jego stroną, jak również wizualizacją jego koncertu.
Obecnie pracuje nad filmem Toutes les Mémoires du Monde z udziałem Martina Scorsese, Waltera Sallesa, Abbasa Kiarostamiego, Wima Wendersa, Bertranda Traverniera, Fatiha Akina, Wong Kar Waia i wielu innych, a także nad multimedialnym projektem o World Cinema Foundation Martina Scorsese.

Harold Crooks
––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––
– scenarzysta, producent, reżyser. Pisał scenariusze zarówno do filmów fabularnych i telewizyjnych.
Pułapki rozwoju to jego debiut reżyserski.
—————

„Film dokumentalny to więcej niż temat. To styl filmowania, opowiedzenia historii, sposób montażu. Twórcy, których znamy z poprzednich edycji festiwalu PLANETE DOC, w tym roku w maju pokażą w Warszawie swoje nowe filmy. Publiczność CHŁODNEJ 25 zobaczy je wcześniej. Zapraszam na serię PREVIEWS, która pokaże dlaczego warto wybrać się w maju na 9 edycję festiwalu PLANETE DOC.” Artur Liebhart

 

Telekawiarnia czyli Telewizja Kino Polska na Chłodnej25 


„Filip z konopi” w reżyserii Józefa Gębskiego

26 marca (poniedziałek)
godz.19.15 – spotkanie z reżyserem filmu Józefem Gębskim.
godz.20.15 – emisja filmu „Filip z konopi”

wstęp wolny

Spotkanie z reżyserem poprowadzi Joanna Rożen z Telewizji Kino Polska



26 marca w startuje Telekawiarnia – wspólna inicjatywa Chłodnej 25 i Telewizji Kino Polska.

W programie co miesiąc film, oglądany prosto z telewizora, a przed nim spotkanie z gościem, czyli spektakularny powrót do tradycji klubów dyskusyjno-filmowych.

Poza wyznaczonymi datami spotkań Telewizję Kino Polska na Chłodnej będzie także można oglądać na co dzień, w sali na dole. Twórcy Telekawiarni chcą w ten sposób stworzyć nową świecką tradycję:

– Wszyscy pamiętamy sceny z seriali takich jak „Dom” czy „Alternatywy”, w których mieszkańcy jednej klatki w bloku spotykali się na wspólne oglądanie telewizji u sąsiada, szczęśliwego posiadacza odbiornika TV – mówi Joanna Rożen-Wojciechowska, szefowa Telewizji Kino Polska. W dzisiejszych czasach telewizory nie są już dobrem luksusowym, a jednak w naszych mieszkaniach można je spotkać coraz rzadziej. Osobom, które niesłusznie i pochopnie uległy modzie na nieoglądanie telewizji, chcemy ją teraz pokazać w absolutnie kultowym wydaniu!

W najbliższy poniedziałek w ramach stałego cyklu Telewizji Kino Polska pod hasłem „Komedie wieczorową porą”, reżyser Józef Gębski zaprosi widzów na „Filipa z konopi” – Barejowską w duchu komedię o osiągnięciach Polski Ludowej w dziedzinie urbanistyki. Film powstał w roku 1981, a w jego doborowej obsadzie znaleźli się m.in. Jerzy Bończak, Magdalena Wołłejko, Bożena Dykiel, Wiesław Gołas, Jan Himilsbach, Barbara Krafftówna, Andrzej Kopiczyński, Zenon Laskowik i Bohdan Smoleń.

Znakomite role aktorów, dialogi autorstwa Marii Czubaszek, doskonale je kontrapunktująca muzyka Wojciecha Karolaka i kabaret Tey w swojej popisowej formie – to tylko niektóre z licznych zalet „Filipa”. Ci, którzy w poniedziałek pojawią się na Chłodnej, jako bonus dostaną rozmowę z reżyserem i wyjątkowo w tym przypadku rasowe anegdoty z filmowego planu.

„Filip z konopi”, 1981, 78′
Scenariusz i reżyseria: Józef Gębski
Dialogi: Maria Czubaszek
Muzyka: Wojciech Karolak
Obsada aktorska: Jerzy Bończak, Bożena Dykiel, Wiesław Gołas, Jan Himilsbach, Andrzej Kopiczyński Barbara Krafftówna, Zenon Laskowik, Bohdan Smoleń, Rudolf Schubert i inni.

„Treścią filmu jest jeden dzień z życia tzw. mrówkowca, który zamieszkuje kilka tysięcy ludzi. Jest to właściwie miniatura naszego społeczeństwa. Głównym bohaterem jest architekt Andrzej, będący w konflikcie ze swoim profesorem – entuzjastą budowy kolejnych mrówkowców. Pozostali bohaterowie są podobni do siebie niezależnie od zawodu: Mleczarz, Śmieciarz, Dozorca, Harmonista itp. Również wszystkie mieszkania są podobne do siebie, jednakowo urządzone z jednakowymi usterkami. Wszyscy rano wyjeżdżają do pracy dwoma typami samochodów, gromadnie też powracają. Życie mieszkańców mrówkowca integruje telewizja, którą wszyscy oglądają cały wieczór. Po zakończeniu programu dozorca zamyka klatki schodowe i wszyscy idą spać” – Józef Gębski.

(filmpolski.pl)

 

  • RSS